എഴുപത്തി ഒന്നാമത് ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിച്ചത് ഈയടുത്താണ്. പുരസ്കാര പ്രഖ്യാപനത്തിനൊപ്പം വിവാദങ്ങളും വിമർശനങ്ങളും ഇത്തവണ ഒപ്പത്തിനൊപ്പം ഉയർന്നു വന്നിട്ടുണ്ട്. കേരള സ്റ്റോറി വിവാദവും, മികച്ച നടനുള്ള അവാർഡും എല്ലാം വിവാദങ്ങളിൽ പെട്ടു. എന്നാൽ ഷാരുഖ് ഖാനൊപ്പം മികച്ച നടനുള്ള അവാർഡ് പങ്കിട്ട വിക്രാന്ത് മാസിയെക്കുറിച്ചും, അവാർഡിന് അർഹമായ 12th ഫെയിൽ എന്ന ചിത്രത്തെക്കുറിച്ചും ഇപ്പോൾ പരാമർശിക്കാതെ ഇരിക്കാനാവുന്നില്ല.
അവാർഡോ ? അതും തനിക്കോ!!!! എന്ന തരത്തിൽ വിശ്വസിക്കാതെ ഇരിക്കുന്ന കിങ് ഖാനെ ട്രോളുന്ന സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിൽ ഒരിടത്തു പോലും വിക്രാന്ത് മാസി എന്ന നടനെയോ, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അഭിനയത്തിനെയോ, ലഭിച്ച അവാർഡിനേയോ ആരും വിവാദമാക്കിയിട്ടില്ല. ഷാരൂഖ് ഖാന് നാഷണൽ അവാർഡിന് അർഹതയുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം നിസംശയം ചോദിക്കാവുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, മികച്ച നടനുള്ള അർഹതപ്പെട്ട അവാർഡ് എന്ന് നിസംശയം പറയാവുന്ന ഒരു നിർണയമായിരുന്നു വിക്രാന്ത് മാസിയുടേത്.
വിധു വിനോദ് ചോപ്ര സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രം ഒരാളുടെ കഥയല്ല. ഒരുപാട് പേരുടെ ജീവിത കഥയാണ്. പല തവണ തോറ്റും കയറി വന്നും, വീണ്ടും പരാജയപ്പെട്ടും കരഞ്ഞും ഇടറിയും നിരാശപ്പെട്ടും ഒടുവിൽ ആഗ്രഹിച്ചത് നേടിയ ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ കഥ. മനോജ് കുമാർ ശർമ്മ എന്ന ഐപിഎസ് ഓഫിസറുടെ ജീവിതമാണ് സിനിമയായി നമ്മുടെ മുൻപിലെത്തിയത്.
ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ എല്ലാം പ്രതികൂലമായി നിന്നിട്ടും, ഇച്ഛാശക്തിയുടെ ബലത്തിൽ മാത്രം ആഗ്രഹിച്ച സ്വപ്നം നേടിയെടുത്ത മനോജ് കുമാർ ശർമ്മയെ ഈ ചിത്രത്തിൽ നമുക്ക് കാണാം.
ചമ്പൽ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് ഡൽഹി പോലെയൊരു മഹാ നഗരത്തിലേക്ക് ഐ.പി.എസ് എന്ന ലക്ഷ്യവുമായി എത്തിയ ഇംഗ്ലീഷ് പോലും നന്നായി സംസാരിക്കാനറിയാത്ത തികച്ചും സാധാരണക്കാരിൽ സാധാരണക്കാരനായ ഒരാൾ. ഇഛാശക്തി കൊണ്ട് മാത്രം തൻ്റെ മുൻപിലുള്ള പല സാഹചര്യങ്ങളേയും പിടിയിലൊതുക്കിയ പല അവസരങ്ങളും വളരെ തന്മയത്വത്തോടെ വിക്രാന്ത് നമ്മളിലേക്ക് എത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. മനോജ് കരയുമ്പോൾ കൂടെ കരയാനും, നിസഹായമായ അവസരത്തിൽ ഹൃദയത്തിലൊരു നീറ്റൽ ഉണ്ടാക്കാനും, വിജയത്തിലേക്കുള്ള ഓരോ പടി ജയിച്ചു കയറുമ്പോൾ കൂടെ സന്തോഷിക്കാനും ഏതൊരു പ്രേക്ഷകനും ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ സാധിക്കുന്നുണ്ട്.
രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സർവ അധികാരവും കയ്യടക്കി നിൽക്കുന്ന ഒരു ഗ്രാമാധിപന്റെ സ്കൂളിലാണ് മനോജ് പഠിക്കുന്നത്. അവിടെ ആരും പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സ് തോൽക്കാറില്ല. അപമാന ഭാരം കാരണം എംഎൽഎ അത് അനുവദിക്കാറില്ല എന്നതാണ് സത്യം. പക്ഷേ ആ വർഷം അവിടെ നിയമിതനായ ഡിഎസ്പി പതിവ് തെറ്റിച്ച് കുട്ടികളെ മുഴുവൻ തോൽപിക്കുകയാണ്. പഠിക്കാതെ തന്നെ പരീക്ഷ പാസ്സാവുമെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ മറ്റുള്ളവർക്കൊപ്പം അവിടെ പഠിച്ചവനാണ് മനോജ് കുമാർ ശർമയും.
പക്ഷേ നേരും നെറിയും ഉള്ള ഡിഎസ്പിയും സത്യത്തിനു വേണ്ടി ജോലിയും ജീവിതവും വിട്ടിറങ്ങുന്ന അച്ഛനും എല്ലാം അവനെ സത്യത്തിനു വേണ്ടി നിലകൊളളാൻ ആണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. അധികാരവും ശക്തിയും എല്ലാത്തിനെയും മാറ്റി മറിക്കും എന്ന് മനസ്സിലായ മനോജ് തന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ വരാൻ പോകുന്ന തലമുറയ്ക്ക് വേണ്ടി കൂടിയാണ് പൊലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ആകാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. അവൻ ഐപിഎസ് എന്നത് സ്വപ്നം കാണുന്നു.
എന്നാൽ തൻ്റെ മുൻപിലുള്ള സ്വപ്നത്തെ കൈപിടിയിൽ ഒതുക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പരിഭ്രമവും മനോജിനൊപ്പമുണ്ട്. വീട്ടിലെ ആകെയുള്ള സ്ഥിര വരുമാനക്കാരനായ അച്ഛനെ സർക്കാർ ജോലിയിൽ നിന്ന് അന്യായമായി പുറത്താക്കി. വർഷങ്ങളായി അതിനെതിരെ കോടതിയിൽ കേസും നടന്നു വരികയാണ്. മനോജിൻ്റെ മൂത്ത സഹോദരനാവട്ടെ ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടറ്റവും കൂട്ടിമുട്ടിക്കാൻ ചെറിയ ജോലികൾ ചെയ്യുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ നിന്നുമാണ് മനോജ് കുമാർ തൻ്റെ വലിയ സ്വപ്നത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്നത്. കൂടെ ഉള്ളവർക്ക് ഉണ്ണാനും, ഉടുക്കാനും, തലചായ്ക്കാനും, പഠിക്കാനും വീട്ടുകാരിൽ നിന്ന് സഹായം കിട്ടുമ്പോൾ ഇതൊന്നും ഇല്ലാതെ ഒരു നേരത്തെ അന്നത്തിനായി കഷ്ടപ്പെടുന്ന മനോജിനെ ചിത്രത്തിൽ കാണാം.
ഡൽഹിയിലെത്തിയ മനോജിന് തൻ്റെ മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതത്തിന് ഒരു ജോലി അത്യാവശ്യമായി തീർന്നു. അവിടെ തന്നെയുള്ള ഒരു ലൈബ്രറിയിൽ ജോലി കണ്ടെത്തിയ മനോജ് പകൽ സമയത്ത് അവിടെ ജോലി ചെയ്യുകയും രാത്രിയിൽ ധാരാളം പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ അവിടെ നിന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായി മനോജിന് തൻ്റെ ജോലി നഷ്ടമായി. അവിടെ നിന്നിറങ്ങിയ മനോജ് ധന്യങ്ങൾ പൊടിക്കുന്ന മില്ല് നടത്താൻ ആരംഭിച്ചു. മില്ല് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആ കുടുസു മുറിയുടെ ഒരറ്റത്ത് അവൻ കിടന്നുറങ്ങി. ദിവസത്തിൽ പതിനാല് മണിക്കൂർ ജോലി ചെയ്ത് ബാക്കി സമയം അവൻ പഠിക്കാനായി ഉപയോഗിച്ച്, വെറും മൂന്ന് മണിക്കൂർ മാത്രം ഉറങ്ങി തൻ്റെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര നടത്തി. ഇത്രയേറെയുള്ള കഷ്ടപാടിൻ്റെ ഫലമെന്നോണം ആദ്യ പരീക്ഷ പാസാകാൻ മനോജിന് സാധിച്ചു. എന്നാൽ കൃത്യമായ പരിശീലനത്തിന്റെ അഭാവം മൂലം സബ്ജക്റ്റീവ് പേപ്പറിൽ അവൻ പരാജയപ്പട്ടു. എന്നാൽ ചായക്കട നടത്തുന്ന ഇതേ യാത്രയിൽ പരാജയപ്പെട്ട ഒരു സുഹൃത്ത് മനോജിന് താമസവും ഭക്ഷണവും നൽകി അവനെ സഹായിക്കുന്നു.
അതിനിടയിൽ മനോജ് തൻ്റെ പ്രണയത്തെയും കണ്ടുമുട്ടുന്നുണ്ട്. ഒന്നിച്ച് കോച്ചിങ് ക്ലാസിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു അവൾ. പരീക്ഷയിൽ മുന്നേറാൻ ശ്രദ്ധ ജോഷി (മേധാ ശങ്കർ) മനോജിനെ വൈകാരികമായി പിന്തുണയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്നാൽ കഴിയുന്ന എല്ലാ സഹായവും അവൾ മനോജിന് നൽകി. കഠിന പരിശ്രമത്തിനൊടുവിൽ അവസാനത്തെയും നാലാമത്തെയും ശ്രമത്തിൽ മനോജ് മെയിൻ പരീക്ഷയിൽ വിജയിക്കുന്നു. പിന്നെ മുൻപിലുള്ള ഒരേയൊരു കടമ്പ അഭിമുഖമാണ്.
അവിടെ ബി.ആർ. അംബേദ്കറുടെ “വിദ്യാഭ്യാസം, പ്രക്ഷോഭം, സംഘടിപ്പിക്കുക” എന്ന മുദ്രാവാക്യം ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് മനോജ് ഇന്റർവ്യൂ ബോർഡിനെ ആകർഷിക്കുന്നു. ഏറെ നേരത്തെ വാദപ്രതിവാദങ്ങൾക്കു ശേഷം സിസ്റ്റത്തെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതിനും മറ്റുള്ളവരെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നതിനുമായി തനിക്ക് ഏറ്റവും മികച്ച ഒരു പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായി മാറാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം അവരോട് പറയുന്നു. ഇതോടെ അദ്ദേഹം തൻ്റെ വലിയ സ്വപ്നത്തിലേക്ക് നടന്നു കയറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
ചിത്രത്തിലെ പക്വമാർന്ന പ്രണയത്തെ കുറിച്ച് പറയാതിരിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. ഒരു മരം ചുറ്റി പ്രണയത്തിന് നിൽക്കാതെ വിശ്വാസത്തിലും പ്രതിബദ്ധതയിലും ആഗ്രഹത്തിലും അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു പ്രണയത്തെ ഇവർ ഇവിടെ കാണിച്ചു തരുന്നു. തൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ്റെ കൂടെ ഏതു പ്രതിസന്ധിയിലും ഒരു താങ്ങായി നിൽക്കുന്ന പ്രണയിനി. തനിക്കാദ്യം സിവിൽ സർവീസ് എന്ന കടമ്പ കടക്കാൻ ആയെങ്കിലും തൻ്റെ പ്രിയൻ്റെ സ്വപ്നത്തിനു വേണ്ടി അവളും അതിന്റെ ഒരു ഭാഗമായി. കൂട്ടുകാരായും, സഹപാഠികളായും, ചുറ്റുമുണ്ടായ ചെറുതും വലുതുമായ എല്ലാ അഭിനേതാക്കളുടെയും മികച്ച പ്രകടനം ചിത്രത്തിന് കൂടുതൽ കരുത്ത് പകർന്നു. 12th ഫെയിൽ ജീവിതത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടവൻ്റെ ചിത്രമല്ല. പടവെട്ടിയവൻ്റെ വിജയമാണ്.
